که سهم من بشود ؛ یک نگاه سرسری ات

حافظه برای عتیقه کردن عشق نیست، 

برای زنده نگه داشتن عشق است. 

عشق، در قاب یادها، پرنده ای ست در قفس. 

عشق طالب حضور است و پرواز، نه امنیت و قاب.

چیزهایی را که از کف می روند و باز نمی گردند ، 

حق است که به خاطره تبدیل کنیم 

و در حافظه نگهداریم... 

اما نگذاریم که عشق، 

در حد خاطره، 

حقیر و مصرفی شود.

ترک عشق کنیم ، 

بهتر از آن است که 

عشق را به یک مشت یاد بی رنگ و بو تبدیل کنیم ؛ 

یادهای بی صدایی که 

صدا را در ذهن فرسوده ی خویش 

و نه در روح به آن می افزاییم 

تا ریاکارانه 

باورکنیم که هنوز ، 

ففریادهای دوست داشتن را می شنویم.

نوشته شده در شنبه 19 خرداد 1397ساعت 12:25 توسط ع.پ (رهگذر) نظرات (2)


Design By : Pichak